- 10 minut rozdziału Chłopiec, który przeżył z Kamienia Filozoficznego
- Fragment rozdziału Peron numer dziewięc i trzy czwarte z Kamienia Filozoficznego
- Fragment rozdziału Finał Mistrzostw Świata w Quidditchu z Czary Ognia
- Fragment rozdziału Nieoczekiwane zadanie z Czary Ognia
- Fragment rozdziału Siedmiu Potterów z Insygniów Śmierci
- 1 miejsce - Kamień Filozoficzny,
- 2 miejsce - Insygnia Śmierci,
- 3 miejsce - Komnata Tajemnic,
- 4 miejsce - Więzień Azkabanu,
- 5 miejsce - Książę Półkrwi,
- 6 miejsce - Czara Ognia,
- 7 miejsce - Zakon Feniksa.
Do potterowego kalendarza na 2026 rok możemy dopisać kolejne małe święto! Harry Potter Book Day odbędzie się w czwartek, 8 października, a tegorocznym motywem przewodnim będą "Spells and Potions", czyli "Zaklęcia i eliksiry".
Organizowany przez Bloomsbury Harry Potter Book Day to coroczne, globalne święto książkowej serii J.K. Rowling. W wydarzeniu może wziąć udział właściwie każdy - szkoły, biblioteki, księgarnie, ale również grupy znajomych czy pojedynczy fani świętujący we własnym domu.
Jak co roku Bloomsbury przygotowuje również bezpłatny Event Kit, który można otrzymać po wcześniejszej rejestracji. Znajdziemy w nim pomysły na dekoracje, kostiumy, zabawy, gry i inne aktywności. Tegoroczny zestaw będzie oczywiście obracał się wokół zaklęć, eliksirów oraz wiedzy o różdżkach, od Accio i Veritaserum po Mapę Huncwotów czy peleryny-niewidki. Nic nie stoi też na przeszkodzie, żeby potraktować oficjalne materiały jedynie jako inspirację i przygotować własne atrakcje.
I chociaż Harry Potter Book Day może kojarzyć się przede wszystkim z wydarzeniami organizowanymi przez szkoły, biblioteki i księgarnie, to świetna okazja również do zwyczajnego spotkania w gronie potterowych znajomych. Wspólne oglądanie filmów, quiz, przebieranki, potterowe gry, przygotowanie czegoś dobrego do jedzenia albo po prostu kolejny pretekst, żeby usiąść razem i przez kilka godzin pogadać o świecie czarodziejów. Forma zależy wyłącznie od nas.
Rocznicowe przedstawienie miało szczególny charakter, ponieważ do teatru powrócili również aktorzy związani z oryginalną obsadą spektaklu z 2016 roku. Wśród nich znaleźli się Jamie Parker (Harry Potter), Poppy Miller (Ginny Potter), Paul Thornley (Ron Weasley), Alex Price (Draco Malfoy) oraz Chris Jarman (Rubeus Hagrid). Nie zabrakło także twórców produkcji, czyli Jacka Thorne'a, Johna Tiffany'ego, Sonii Friedman oraz Colina Callendera. Dawni i obecni członkowie zespołu spotkali się podczas jubileuszowych ukłonów, a później świętowali wspólnie na specjalnym przyjęciu. Szczególnie fajnym symbolem tych dziesięciu lat było spotkanie Jamiego Parkera z Davidem Ricardo-Pearce'em, czyli pierwszego i obecnego londyńskiego Harry'ego Pottera. Nie będę tutaj publikowała całej galerii, ale jeśli mielibyście ochotę obejrzeć zdjęcia z tego magicznego spotkania to zapraszam TUTAJ.
A skoro okrągła rocznica, to pojawiło się również trochę liczb. Trzeba przyznać, że robią wrażenie! Przez dziesięć lat londyńskie Przeklęte Dziecko obejrzało ponad 2,5 miliona widzów, z czego dla przeszło 300 tysięcy osób była to pierwsza w życiu wizyta w teatrze. Przez scenę Palace Theatre przewinęło się 276 aktorów, a 45 z nich właśnie tutaj zaliczyło swój profesjonalny debiut sceniczny. Łącznie obie części przedstawienia zagrano 1762 razy, co przełożyło się na ponad 8300 godzin spektaklu! Londyńska produkcja zapisała się przy tym w historii jako najdłużej wystawiana we współczesnej historii West Endu sztuka prezentowana w dwóch częściach.
Na świecie skala jest jeszcze większa! Harry Potter i Przeklęte Dziecko zobaczyło już ponad 14 milionów widzów, a spektakl zdobył łącznie 60 najważniejszych nagród teatralnych, w tym rekordowe dziewięć Olivier Awards oraz sześć Tony Awards.
Dziesiąte urodziny są jednak nie tylko okazją do wspomnień, ale również początkiem ogromnej zmiany. Tak jak pisałam Wam w poprzednich postach z tej serii, oryginalna, dwuczęściowa wersja sztuki po dekadzie zniknie z londyńskiej sceny. Ostatnie przedstawienia w tej formie odbędą się 20 września 2026 roku. Po krótkiej przerwie Przeklęte Dziecko powróci do Palace Theatre 9 października jako produkcja jednoczęściowa, trwająca 2 godziny i 55 minut wraz z przerwą. Mimo znacznego skrócenia twórcy zapewniają, że zachowane zostaną skala przedstawienia, iluzje, teatralna magia oraz emocjonalny rdzeń całej historii.
Tym samym jubileusz oznacza również pożegnanie formy, w której Przeklęte Dziecko narodziło się w 2016 roku. Po dziesięciu latach, milionach widzów i tysiącach godzin spędzonych na scenie Palace Theatre rozpoczyna się zupełnie nowy rozdział historii spektaklu. Ogromnie jest mi szkoda tej oryginalnej, dwuczęściowej wersji i myślę, że do końca życia będę żałować, że nie zdołałam tego zobaczyć.
A teraz czas na Amerykę i broadwayowską wersję sztuki. Aidan Close i Emmet Smith, czyli broadwayowscy Scorpius Malfoy i Albus Potter, znaleźli się wśród młodych artystów wyróżnionych przez Entertainment Weekly jako Broadway Breaking Big Class of 2026. Z tej okazji 22 maja magazyn opublikował materiał Patricka Gomeza, w którym tegoroczne broadwayowskie odkrycia opowiedziały o swoich przełomowych miesiącach, zmianach, jakie przyniósł im sukces, oraz mniej efektownej stronie teatralnej pracy. Wyróżnienie zbiegło się z pierwszym Broadway Breakout Brunch, zorganizowanym tego samego dnia w nowojorskim Ascent Lounge przez Theatrely i Origin Story Productions.
Aidan i Emmet mają zresztą za sobą wspólną drogę – zanim trafili do Lyric Theatre, grali Scorpiusa i Albusa podczas pierwszej amerykańskiej trasy Harry Potter i Przeklęte Dziecko. Dla obu wejście do broadwayowskiej obsady oznaczało debiut na Broadwayu.
W rozmowie pojawiło się kilka naprawdę sympatycznych potterowych smaczków. Aidan przyznał, że jednym z momentów, w których naprawdę dotarło do niego, jak bardzo zmieniło się jego życie, było poznanie jego nowego scenicznego taty - Toma Feltona. Jeszcze mocniej zapamiętał jednak pierwszy broadwayowski spektakl Feltona. Kiedy aktor po raz pierwszy pojawił się na scenie jako Draco, publiczność wybuchła aplauzem, a Close obserwował wszystko zza kulis. Jak przyznał, właśnie wtedy jego nowe życie nagle stało się dla niego bardzo realne.
Sam Aidan do swojego sukcesu podchodzi zresztą z dużym dystansem. Przyznał, że czasami czuje się, jakby przypadkiem wpadł do życia należącego do kogoś innego i tylko pilnował mu miejsca, dopóki ten nie wróci. Wspomniał też początki w Nowym Jorku, kiedy przez około dwa tygodnie praktycznie nie wychodził z mieszkania i wysłał wiadomości do około 300 agentów i dyrektorów castingu, próbując namówić ich na przyjście na niewielki spektakl, w którym występował. Odpowiedziała właściwie jedna osoba, która do dziś jest jego agentką.
Emmet z kolei opowiedział o zupełnie innym momencie uświadomienia sobie własnego sukcesu. Niedawno na Przeklęte Dziecko przyszła cała klasa z jego dawnej szkoły średniej, a później poproszono go o spotkanie i rozmowę z uczniami. Dopiero wtedy przypomniał sobie, że pierwszym takim spotkaniem, w którym sam kiedyś uczestniczył jako uczeń tej szkoły, było spotkanie z jej absolwentem.
Obaj zdradzili też trochę mniej magiczną stronę pracy w Przeklętym Dziecku. Emmet przyznał, że jego tygodnie obejmują fizjoterapię, akupunkturę i pracę nad głosem, bo choć spektakl nie jest musicalem, aktorzy naprawdę mocno eksploatują zarówno ciało, jak i głos. Przy wielomiesięcznym graniu tej samej roli stara się również każdego wieczoru odnajdywać w niej coś świeżego, a pomaga mu w tym właśnie Aidan.
Panowie najwyraźniej naprawdę dobrze się zresztą dogadują. Close przyznał, że zwiększone zainteresowanie ich osobami bywa dla niego sporą lekcją, ale cieszy się, że przechodzi przez to razem z Emmetem i że obaj pilnują, aby popularność nie zmieniła tego, co jest dla nich ważne. A jeśli zastanawiacie się, jaką radę aktorską dostał Aidan od reżysera Przeklętego Dziecka, Johna Tiffany'ego, to była ona niezwykle konkretna: powinien ograniczyć swoje wrzaski mniej więcej o... dwie trzecie.
Tegoroczna gala Tony Awards, która odbyła się 7 czerwca 2026 roku w Radio City Music Hall w Nowym Jorku, przyniosła nam, może jedno nie bezpośrednio, ale dwa bardzo sympatyczne potterowe spotkania. W centrum obu znalazł się Daniel Radcliffe, nominowany tego wieczoru do nagrody dla najlepszego aktora pierwszoplanowego w sztuce za rolę w Every Brilliant Thing.
Jeszcze przed galą Daniel spotkał się za kulisami sztuki Giant z Johnem Lithgowem, czyli odtwórcą Albusa Dumbledore'a w powstającym serialu Harry Potter. Panowie już podczas gali mieli dość zabawną sytuację, ponieważ rywalizowali ze sobą w tej samej kategorii, a statuetka ostatecznie powędrowała właśnie do Lithgowa za rolę Roalda Dahla w Giant.
Oczywiście nie obyło się bez rozmowy o świecie czarodziejów. Radcliffe zdradził People, że zapytał swojego starszego kolegę, jak idą prace nad nowym serialem. Lithgow zapewnił go, że wszystko przebiega dobrze i opowiedział mu również, jak bardzo polubił młodych aktorów tworzących nową obsadę. Daniel nie próbował wyciągać z niego żadnych szczegółów, ale przyznał, że bardzo ucieszyła go wiadomość, że na planie wszystko układa się pomyślnie.
Na tym jednak potterowe spotkania tego wieczoru się nie skończyły! Po zakończeniu gali Daniel pojawił się na Tony Awards After Party w The Carlyle, gdzie spotkał Toma Feltona, występującego obecnie na Broadwayu jako Draco Malfoy w sztuce Harry Potter i Przeklęte Dziecko. Harry i Draco ponownie znaleźli się więc w jednym miejscu, a panowie zapozowali razem do zdjęć.
Wygląda na to, że nowojorski Harry Potter i Przeklęte Dziecko ani myśli zwalniać. 29 czerwca ogłoszono otwarcie kolejnej puli biletów na spektakl w Lyric Theatre, tym razem aż do 9 maja 2027 roku. W tamtym momencie Tom Felton, który po latach ponownie wciela się w Draco Malfoya, miał pozostać w obsadzie do 1 listopada. Od tego czasu sytuacja zdążyła się jednak ponownie zmienić. 11 sierpnia ogłoszono bowiem kolejne, tym razem już ostatnie, przedłużenie jego angażu. Felton będzie występował jako Draco aż do 3 stycznia 2027 roku, kiedy zagra swój finałowy spektakl.
Trudno się jednak dziwić kolejnym przedłużeniom, patrząc na zainteresowanie przedstawieniem. Jeszcze na początku maja, w tygodniu kończącym się 3 maja, spektakl zarobił około 2,29 mln dolarów, zapełniając 99,96% dostępnych miejsc. Tydzień później wpływy przekroczyły 2,3 mln dolarów, a frekwencja wyniosła 99,88%. Po zaplanowanej nieobecności Feltona wyniki spadły, ale wraz z jego powrotem ponownie zaczęły rosnąć, bo pod koniec lipca przedstawienie znów zbliżyło się do 1,9 mln dolarów tygodniowych wpływów i niemal 99% zapełnienia widowni.
Jeszcze lepiej wygląda cały 2026 rok. Według aktualnego zestawienia BroadwayWorld Harry Potter i Przeklęte Dziecko jest obecnie najbardziej dochodową produkcją Broadwayu w 2026 roku, z wpływami przekraczającymi 59,9 mln dolarów. Wyprzedza tym samym takie giganty jak Hamilton, Król Lew czy Wicked.
A to tylko kolejny rekord w kolekcji spektaklu. Nowojorska produkcja jest już najbardziej dochodową sztuką niebędącą musicalem w historii Broadwayu, a powrót Toma Feltona najwyraźniej tylko dodatkowo podsycił zainteresowanie. To, co początkowo miało być krótką, kilkumiesięczną przygodą z Draco, przerodziło się więc w ponad roczny powrót do postaci. Wygląda na to, że zarówno Felton, jak i publiczność wcale nie spieszą się z ponownym pożegnaniem.
Miałam już kończyć temat Broadwayu, ale najwyraźniej Broadway.com miał inne plany. Pod sam koniec lipca redakcja postanowiła poświęcić Harry'emu Potterowi i Przeklętemu Dziecku cały pakiet materiałów w ramach wakacyjnej serii Broadway Summer Blockbusters, prezentującej największe i najdłużej grane produkcje, dla których warto tego lata wybrać się na Times Square. Potterowa odsłona została podsumowana 31 lipca, ale składające się na nią materiały ukazywały się już przez kilka wcześniejszych dni.
Zaczęło się 27 lipca od spojrzenia na spektakl… przez liczby. I nie chodzi tym razem o wpływy ze sprzedaży biletów, o których pisałam wcześniej, lecz o to, ile właściwie potrzeba magii, rekwizytów i ludzi, żeby każdego wieczoru ożywić świat Harry'ego Pottera na scenie Lyric Theatre. Artykuł Harry Potter and the Cursed Child by the Numbers: 42 Spells, 61 Wands & More Broadway Magic zebrał najróżniejsze ciekawostki dotyczące rozmachu całej produkcji.
Na dzień publikacji artykułu spektakl miał za sobą już 2700 broadwayowskich przedstawień. Na potrzeby każdego z nich pracuje około 89 osób za kulisami - 36 członków obsady oraz 53 osoby z ekipy, w tym m.in. inspicjenci, garderobiani, charakteryzatorzy, fryzjerzy i pracownicy techniczni. Sam Lyric Theatre może natomiast pomieścić 1622 widzów.
A teraz przechodzimy do ciekawszej części, czyli tego, co właściwie znajduje się na scenie. Produkcja dysponuje aż 185 kostiumami, a liczba ta nie obejmuje nawet strojów przygotowanych dla dublerów. Do stworzenia peleryn wykorzystywanych podczas broadwayowskich przedstawień zużyto ponad 1700 stóp, czyli około 518 metrów wełny. Podczas każdego spektaklu używane są również 43 peruki oraz, uwaga... 384 rekwizyty.
Oczywiście nie mogło zabraknąć różdżek. Podczas jednego przedstawienia na scenie wykorzystywanych jest ich aż 61, a w scenariuszu nazwano 42 różne zaklęcia. Do tego dochodzi magia zdecydowanie mniej widoczna dla publiczności: spektakl zawiera 903 sygnały świetlne, a po doliczeniu procedur związanych ze sprawdzaniem oświetlenia przed przedstawieniem liczba wszystkich sygnałów technicznych uruchamiających konkretną akcję podczas spektaklu wzrasta do 1132.
Broadway.com policzył nawet bardziej potterowe szczegóły. Zmieniacza czasu używany jest podczas spektaklu dziesięć razy, a nad sceną pojawiają się trzej dementorzy. Od początku broadwayowskiej historii przedstawienia powstały też trzy różne wersje produkcji: pierwotna sztuka podzielona na dwie części, jej pierwsza jednoczęściowa adaptacja oraz obecna, ponownie zmodyfikowana wersja jednoczęściowa.
Ciekawie wyglądają również liczby dotyczące całego Przeklętego Dziecka. Na świecie powstało dotychczas dziewięć produkcji spektaklu, a w momencie publikacji artykułu sześć z nich nadal było wystawianych. Co więcej, kiedy sztuka trafiła w 2018 roku na Broadway, aż siedmioro członków oryginalnej londyńskiej obsady przeniosło się wraz z nią do Nowego Jorku: Jamie Parker, Poppy Miller, Paul Thornley, Noma Dumezweni, Alex Price, Sam Clemmett i Anthony Boyle.
A skoro mowa o obsadzie, do dziś tylko jeden aktor z filmowej serii o Harrym Potterze wystąpił również w Przeklętym Dziecku. Oczywiście jest nim Tom Felton, który ponownie wcielił się w Draco Malfoya.
Kolejny materiał z cyklu Broadway Summer Blockbusters pojawił się 28 lipca. Tym razem redaktor naczelny Broadway.com Paul Wontorek porozmawiał z Johnem Skelleyem, obecnym odtwórcą Harry'ego Pottera w Przeklętym Dziecku. Aktor zdradził kilka ciekawostek dotyczących swojej wieloletniej przygody ze spektaklem oraz tego, jak dzisiaj podchodzi do świata czarodziejów.
Skelley jest związany z produkcją już od 2018 roku, kiedy dołączył do broadwayowskiej obsady jako dubler. Został zatrudniony zaledwie tydzień przed galą Tony Awards, podczas której spektakl zdobył sześć statuetek. Sam oglądał ceremonię jeszcze z domu, z satysfakcją obserwując, jak produkcja, do której właśnie dołączył, zgarnia kolejne nagrody. Później występował również w Przeklętym Dziecku w San Francisco, a następnie przez rok podróżował ze spektaklem po Stanach Zjednoczonych. Ostatecznie wrócił na Broadway jako Harry Potter.
Jedną z rzeczy, które najbardziej ceni w spektaklu, są reakcje publiczności. Widzowie żywiołowo reagują na sceniczną magię, odniesienia do dobrze znanych wydarzeń czy niespodziewane pojawienie się niektórych bohaterów. Dodatkową falę zainteresowania przyniósł oczywiście powrót Toma Feltona do roli Draco Malfoya. Skelley zauważył, że jego obecność wywołała wokół przedstawienia zupełnie nowe podekscytowanie, widoczne również po spektaklach, kiedy tłumy fanów czekają przy wyjściu dla aktorów.
Co ciekawe, sam Skelley nie był wcześniej wielkim fanem Harry'ego Pottera. Przed otrzymaniem angażu nie przeczytał książek, a filmy znał, choć nie oglądał ich na bieżąco podczas premier. Dopiero praca przy spektaklu sprawiła, że nadrobił całą serię. Dzisiaj regularnie wraca do książek i filmów, żeby odświeżać sobie szczegóły, a ostatnio słucha również nowych, pełnoobsadowych adaptacji audio od Audible, które bardzo przypadły mu do gustu.
Znajomość szczegółów bywa zresztą konieczna, bo potterowi fani są czujni. Aktor przekonał się o tym, kiedy powiedział Any Flavour Beans zamiast Every Flavour Beans, a innym razem nazwał Prawie Bezgłowego Nicka po prostu Bezgłowym Nickiem. Obie pomyłki szybko wypomniano mu w komentarzach. Skelley przyznał, że czuje pewną presję, by dobrze znać uniwersum, ale jednocześnie traktuje to jako część odpowiedzialności związanej z graniem Harry'ego.
Ogromną zaletą tej roli jest dla niego ilość materiału, z którego może czerpać. Zazwyczaj aktor ma do dyspozycji przede wszystkim scenariusz i informacje zawarte w dialogach, tymczasem w przypadku Harry'ego otrzymuje siedem książek pozwalających znacznie głębiej poznać bohatera. Skelley określił to jako prawdziwy prezent dla aktora.
Samą rolę porównał nawet do Hamleta. Jego zdaniem Przeklęte Dziecko daje mu możliwość zmierzenia się właściwie ze wszystkim - od intymnej historii o ojcach i synach, przez dramat i komedię, aż po pojedynki, walkę, popisy kaskaderskie i magię. Wszystko w ramach około trzygodzinnego przedstawienia. Nic więc dziwnego, że na razie nie zamierza rozstawać się z Harrym.
Na koniec jeszcze jeden sympatyczny smaczek: w obsadzie znajduje się również Maren Searle, prywatnie żona Skelleya, która jest dublerką Ginny Potter. Zdarza się więc, że prawdziwe małżeństwo wciela się na scenie w Harry'ego i Ginny. Skelley nazwał możliwość wspólnego występowania i podróżowania ze spektaklem po kraju spełnieniem marzeń. Co ciekawe, Przeklęte Dziecko jest ich pierwszą wspólną pracą teatralną od czasu przedstawienia, przy którym poznali się w 2008 roku.
W kolejnym materiale z Broadway Summer Blockbusters przyszła pora na duet Malfoyów. Tom Felton i Aidan Close, czyli broadwayowscy Draco i Scorpius, zabrali widzów za kulisy Lyric Theatre i, mimo usilnych próśb, żeby absolutnie nikomu nie udostępniać nagrania, zdradzili pięć sekretów związanych z Harrym Potterem i Przeklętym Dzieckiem.
Pierwszym przystankiem był Slytherin Lounge. Aktorzy przypomnieli, że wnętrza Lyric Theatre zostały przebudowane tak, aby doświadczenie ze światem czarodziejów zaczynało się jeszcze przed zajęciem miejsca na widowni. Jak podkreślił Felton, od chwili przekroczenia drzwi teatru widz ma poczuć, że sam staje się częścią magicznego świata.
Drugi "sekret" jest zdecydowanie bardziej przyziemny: mrożone piwo kremowe. Obaj panowie spróbowali go przed kamerą i byli zgodni, że smakuje naprawdę dobrze. Felton żartował nawet, że jeśli ktoś chce mieć pewność, że jego dziecko nie zaśnie podczas całego przedstawienia, powinien właśnie w nie zainwestować.
Znacznie ciekawszy szczegół dotyczy blizny Harry'ego Pottera. Charakterystyczny znak na czole Johna Skelleya nie jest po prostu malowany podczas charakteryzacji. Aktor otrzymuje na każde przedstawienie maleńki element protetyczny nakładany na skórę niczym stempel, który po spektaklu można odkleić.
Malfoyowie pokazali również miejsce przy bocznej części sceny, w którym przechowywane są różdżki bohaterów. Znajdują się tam różne egzemplarze przygotowane dla poszczególnych postaci i konkretnych zastosowań podczas przedstawienia. Oczywiście wszystko zostało pokazane w atmosferze wielkiej tajemnicy, której pod żadnym pozorem nie wolno nikomu zdradzać.
Najładniejszy sekret zostawili jednak na koniec. Na krawędzi sceny umieszczono łaciński napis "illustre lumine", który w materiale objaśniono jako "Let your light shine" - "Niech twoje światło jaśnieje". Co istotne, scenografka Christine Jones skierowała napis nie w stronę publiczności, lecz aktorów.
Felton tłumaczył jego znaczenie jako swego rodzaju przypomnienie dla występujących: to oni mają pozwolić swojemu światłu zabłysnąć, a następnie przekazać tę magię widzom. Przyznał też, że nie zna innej sceny, na której zastosowano podobny zabieg.
A na zakończenie Tom dorzucił jeszcze szósty, zupełnie nieoficjalny sekret, za który trudno go winić: Malfoyowie nigdy nie wyglądali lepiej. No cóż, skromność najwyraźniej również jest cechą rodową!
W poprzednich Nowinkach pisałam o zapowiedzianym na 19 maja Harry Potter: The Official Film Podcast. Wtedy pozostawała jeszcze jedna dość istotna niewiadoma, a mianowicie czy jego wersja wideo w ogóle trafi do polskich widzów. Na szczęście tym razem moje obawy okazały się niepotrzebne. Podcast jest dostępny również na polskim HBO Max, a poszczególne odcinki otrzymały polskie napisy.
Sama formuła pozostała zgodna z wcześniejszymi zapowiedziami. Rhianna Dhillon wraz ze zmieniającymi się współprowadzącymi przechodzi kolejno przez wszystkie osiem filmów, a każdemu poświęcono dwa około godzinne odcinki. Podcast składa się z 16 części, a nowe materiały publikowane są co tydzień.
Muszę jednak przyznać, że po pierwszych zapowiedziach spodziewałam się po tym projekcie zdecydowanie więcej. Przy tak bogatej historii filmowej serii aż prosiło się o długie rozmowy z aktorami, reżyserami, scenografami, kostiumografami, twórcami efektów czy innymi ludźmi, którzy spędzili lata przy produkcji Harry'ego Pottera. Tymczasem głównymi gośćmi kolejnych odcinków zostali przede wszystkim zapraszani fani i osoby ze świata mediów oraz internetu, które razem z Rhianną komentują poszczególne filmy.
Na szczęście nie oznacza to, że ludzi odpowiedzialnych za powstanie filmów zabrakło zupełnie. W programie znalazła się stała sekcja Magic Makers, poświęcona właśnie krótkim rozmowom z członkami oryginalnej ekipy. I paradoksalnie to właśnie te fragmenty są dla mnie najciekawszą częścią całego projektu.
Do końca lipca pojawili się w nich naprawdę interesujący goście. O swoich dziedzinach opowiadali m.in. Pierre Bohanna, odpowiedzialny za rekwizyty, Conrad Pope, który pracował przy muzyce Johna Williamsa, specjaliści od efektów John Richardson i Nick Dudman, a także reżyser Czary Ognia Mike Newell. Do tego dochodzą montażysta tego filmu Mick Audsley, kostiumografka Jany Temime oraz związani z Księciem Półkrwi montażysta Mark Day i reżyser atystyczny Martin Foley. Rozmowy dotyczą konkretnych elementów produkcji, od rekwizytów, stworzeń i praktycznych efektów, przez kostiumy i scenografię, aż po montaż oraz realizację Turnieju Trójmagicznego.
I właśnie tutaj pozostaje mój największy niedosyt. Mając dostęp do takich ludzi, można było oprzeć na nich cały podcast. Godzinna rozmowa z Bohanną o rekwizytach, Richardsonem o efektach, Temime o kostiumach czy Newellem o realizacji Czary Ognia byłaby dla mnie znacznie ciekawszym sposobem świętowania 25-lecia filmowej serii. Zamiast tego dostajemy ich jedynie na chwilę, jako dodatek do głównej rozmowy.
Nie jest więc tak, że podcast nie oferuje niczego interesującego, bo Magic Makers potrafi dostarczyć naprawdę fajnych smaczków zza kulis. Po prostu przy potencjale, jaki dawał oficjalny podcast Warnera poświęcony ośmiu filmom, trudno pozbyć się wrażenia, że można było zrobić z tego znacznie więcej.
Jeżeli jest coś, co po tylu latach nadal potrafi momentalnie uruchomić potterową nostalgię, to spotkanie starej obsady na oryginalnych filmowych dekoracjach. Na początku maja Warner Bros. Studio Tour London odwiedziła spora część filmowej rodziny Weasleyów: Bonnie Wright, James i Oliver Phelps oraz Mark Williams, czyli Ginny, Fred, George i Artur.
Do ponownego spotkania doszło przy okazji obchodów 25-lecia filmu Harry Potter i Kamień Filozoficzny oraz inauguracji nowej sezonowej atrakcji First Year at Hogwarts - Where the Filmmaking Magic Began, która wystartowała 7 maja i potrwa do 7 września 2026 roku. Tegoroczna wystawa cofa odwiedzających do pierwszego roku Harry'ego w Hogwarcie i pokazuje kulisy realizacji scen z Kamienia Filozoficznego. Wśród przygotowanych atrakcji znalazły się m.in. pokazy związane z filmowaniem lekcji latania i meczów quidditcha oraz nowa możliwość zrobienia zdjęcia przy czarodziejskich szachach z poruszającymi się figurami. Aktorzy wrócili na doskonale znane sobie plany, wspominali czasy pracy nad filmami, a przy okazji zrobili niespodziankę odwiedzającym studio fanom.
I chyba najbardziej uroczo całe spotkanie podsumował Oliver Phelps. Powrót na plan razem z Bonnie i Markiem porównał do wejścia w "zakrzywienie czasu". Miał wrażenie, jakby od ich ostatniego wspólnego spotkania w tym miejscu właściwie nic się nie zmieniło. Mark Williams również przyznał, że uwielbia wracać do świata czarodziejów, a możliwość ponownego przyjrzenia się pracy filmowego działu scenografii przypomniała mu, jak ogromną rolę odgrywał on podczas powstawania serii. Cała czwórka pojawiła się między innymi przy Hogwarts Expressie oraz w pobliżu sklepu Magiczne Dowcipy Weasleyów, dzięki czemu dostaliśmy również nowe wspólne zdjęcia filmowych Weasleyów.
Przy okazji Warner przeprowadził także ankietę wśród 719 dorosłych Brytyjczyków, pytając o ulubione sceny z pierwszego filmu. Zwyciężyła scena, w której listy z Hogwartu zalewają dom Dursleyów przy Privet Drive (31%). Tuż za nią znalazł się wybór różdżki u Ollivandera (30%), a pierwszą trójkę zamknęło spotkanie Harry'ego z Weasleyami w drodze na peron 9¾.
Tegoroczny Halloween w Warner Bros. Studio Tour London zapowiada się wyjątkowo mrocznie. 29, 30 i 31 października 2026 roku po zamknięciu standardowego zwiedzania, studio ponownie opanuje NOX - A Night Marked by Darkness, specjalne wieczorne wydarzenie przygotowane w ramach jesiennego Dark Arts.
NOX nie jest jednak zwykłym zwiedzaniem studia w halloweenowej dekoracji. To osobno biletowane wydarzenie odbywające się po godzinach, podczas którego światła zostaną przygaszone, a dobrze znane filmowe dekoracje mają pokazać swoje zdecydowanie mroczniejsze oblicze.
Wieczór rozpocznie się w Wielkiej Sali, pod sufitem pełnym unoszących się dyń-latarni znanych z Harry'ego Pottera i Kamienia Filozoficznego. Uczestnicy otrzymają tam tematyczny koktajl lub bezalkoholowy mocktail, choć na spokojne sączenie napoju raczej nie ma co liczyć, ponieważ Warner ostrzega, że w każdej chwili Hogwart mogą zaatakować Śmierciożercy.
Później rozpocznie się wędrówka przez zaciemnione studio. Na trasie pojawią się specjalne punkty cukierek albo psikus, w których będzie można zbierać słodycze inspirowane filmową serią. W Banku Gringotta na uczestników będzie czekał dodatkowo woreczek czekoladowych monet. Jeszcze bardziej klimatycznie zrobi się w Zakazanym Lesie, gdzie drogę mają oświetlać przede wszystkim latarnie, a gdzieś w ciemności będą czaić się jego mieszkańcy. Zdecydowanie więcej niż podczas standardowego Dark Arts będzie również samych Śmierciożerców. Poplecznicy Voldemorta opanują między innymi Ulicę Pokątną i podwórze, a przy moście Hogwartu będzie można zobaczyć ich podczas pojedynku.
Bilet na NOX kosztuje 150 funtów. Rejestracja rozpoczyna się od godziny 18:00, studio można zwiedzać do 23:45, a o północy wydarzenie oficjalnie się kończy. W tym roku mogą w nim uczestniczyć osoby od 12. roku życia. NOX pozostaje przy tym wydarzeniem dość kameralnym jak na skalę Warner Bros. Studio Tour London. Na każdy z trzech wieczorów przygotowano zaledwie 450 biletów, co daje łącznie tylko 1350 miejsc. Sprzedaż rozpoczęła się 4 sierpnia.
Warto również odróżnić NOX od samego Dark Arts. Jesienne wydarzenie Dark Arts potrwa w Studio od 16 września do 8 listopada i będzie częścią standardowego zwiedzania, natomiast NOX to jego specjalna, wieczorna i znacznie bardziej rozbudowana odsłona dostępna wyłącznie przez trzy noce pod koniec października.
***
Czasami historie o Harrym Potterze wychodzą daleko poza książki, filmy i fandomową zabawę. Jedna z takich opowieści dotarła do mediów w ostatnich miesiącach za sprawą Ołeksandra Iwanowa, ukraińskiego żołnierza i obrońcy Mariupola, który przez ponad cztery lata przebywał w rosyjskiej niewoli. W tym czasie świat czarodziejów stał się dla niego i jego współwięźniów jednym ze sposobów na choćby chwilową ucieczkę od otaczającej ich rzeczywistości.
Iwanow, major 36. Samodzielnej Brygady Piechoty Morskiej, trafił do niewoli w kwietniu 2022 roku podczas walk w Mariupolu. Spędził w niej 1494 dni - 4 lata, 1 miesiąc i 3 dni, a do Ukrainy powrócił dopiero 15 maja 2026 roku w ramach wymiany jeńców.
Ołeksandr był wielkim fanem Harry'ego Pottera jeszcze przed wojną. Książki J.K. Rowling czytał wielokrotnie i pamiętał je na tyle dobrze, że podczas niewoli zaczął opowiadać współwięźniom z pamięci historię Harry'ego. W miejscach, w których więźniom nie wolno było ze sobą rozmawiać, robił to szeptem, uważając, aby nie usłyszeli go strażnicy.
I nie chodziło jedynie o kilka ulubionych scen. Iwanow opowiedział w ten sposób wszystkie siedem tomów serii. Dla niektórych z jego towarzyszy był to pierwszy kontakt z Harrym Potterem. Kiedy historia dobiegła końca, chcieli usłyszeć ją jeszcze raz, więc Ołeksandr rozpoczął opowieść ponownie od początku.
Z czasem stworzył z tego niemal własne więzienne słuchowisko. Potrafił zakończyć opowieść w najbardziej emocjonującym momencie, zostawiając współwięźniów z cliffhangerem i czymś, na co mogli czekać następnego dnia. W świecie, w którym niemal wszystko zostało im odebrane, wspólne przeżywanie historii dawało możliwość przeniesienia się myślami gdzieś zupełnie indziej i pomagało zachować nadzieję.
Wieści o tym, co robi Ołeksandr, dotarły nawet do jego bliskich, zanim odzyskał wolność. Uwalniani ukraińscy jeńcy przekazywali rodzinom informacje o tych, którzy nadal pozostawali w niewoli. Właśnie dzięki takim relacjom żona Iwanowa dowiedziała się, że jej mąż opowiada innym więźniom Harry'ego Pottera.
Kiedy 15 maja po ponad czterech latach wreszcie wrócił do domu, rodzina przygotowała dla niego powitanie pełne potterowych odniesień. Nie zabrakło różdżki czy sowy, ale najbardziej wymownym elementem były skarpetki i hasło "Dobby is free" ("Zgredek jest wolny"). Historia skrzata, którego Harry uwolnił, ofiarowując mu część garderoby, nabrała w tych okolicznościach zupełnie innego znaczenia.
Na tym jednak potterowa część historii Iwanowa się nie zakończyła. O jego losach dowiedziała się organizacja Ukraine WOW, która skontaktowała się z J.K. Rowling. Pisarka odpowiedziała, przygotowując dla Ołeksandra osobisty list oraz podpisany egzemplarz Harry'ego Pottera i Kamienia Filozoficznego. Prezent przekazano mu 31 lipca, dokładnie w urodziny Harry'ego Pottera i samej Rowling.
W swoim liście Rowling odniosła się do miłości Iwanowa do jej książek i tego, że towarzyszyły mu podczas rosyjskiej niewoli. Napisała również, jak bardzo ucieszyła ją wiadomość o jego uwolnieniu i powrocie do Ukrainy, życząc mu długiego i szczęśliwego życia.
Sam Ołeksandr przyznał, że siedząc w niewoli i opowiadając współwięźniom przygody Harry'ego, nigdy nie przypuszczał, że pewnego dnia otrzyma osobisty list od autorki tych książek. Podkreślił również, że opowieści Rowling pomagały jemu i jego towarzyszom zachować nadzieję. Swoją odpowiedź dla pisarki zakończył natomiast podpisem, którego chyba nie trzeba żadnemu fanowi tłumaczyć: "Major, który przeżył".
Od Chłopca, który przeżył do człowieka, który przez 1494 dni nosił tę historię w pamięci i dzielił się nią z innymi w miejscu, w którym nie miał nawet książki. Trudno o mocniejszy przykład tego, że czasami opowieść poznana wiele lat wcześniej może nabrać znaczenia, którego jej autor ani czytelnik nigdy nie mogliby przewidzieć.
7 maja CUPRA wystartowała z globalną kampanią reklamową "The Chosen One" ("Wybraniec"), której główną gwiazdą został Tom Felton. I wybór odtwórcy Draco Malfoya zdecydowanie nie był przypadkowy, ponieważ całą kampanię zbudowano wokół jednego z najbardziej rozpoznawalnych motywów z Harry'ego Pottera i Kamienia Filozoficznego: wyboru różdżki u Ollivandera.
W świecie czarodziejów to przecież nie czarodziej wybiera różdżkę - to różdżka wybiera czarodzieja. CUPRA postanowiła przenieść tę zasadę do świata motoryzacji i odwrócić tradycyjną sytuację zakupu samochodu. Tym razem to nie kierowca ma znaleźć odpowiednie auto. To kierownica ma wybrać właściwego kierowcę.
Sercem kampanii został około dwuminutowy film z Tomem Feltonem, który poszukuje odpowiedniego dla siebie samochodu, sprawdzając i odrzucając kolejne możliwości. Wszystko prowadzi do momentu, w którym następuje właściwe "dopasowanie" (dokładnie tak, jak podczas poszukiwania odpowiedniej różdżki na Ulicy Pokątnej). Co ciekawe, twórcy nie kopiują wprost sceny z filmu, lecz wykorzystują jej doskonale znany fanom schemat i skojarzenia.
Przedstawiciele CUPRY przyznali zresztą otwarcie, że właśnie dlatego Tom Felton był idealnym bohaterem kampanii. Marka chciała wykorzystać wspólne kulturowe wspomnienie, które dla całego pokolenia stanowi scena u Ollivandera, jednocześnie opowiadając własną historię o wyborze, instynkcie i poczuciu, że coś po prostu do nas pasuje. Kampania obejmuje gamę samochodów CUPRY, a osobno promowane są również modele Terramar, Formentor i Leon. Materiał z Feltonem kręcono w Toronto w Kanadzie oraz w hiszpańskiej Nawarrze, a za jego przygotowanie odpowiadała m.in. agencja kreatywna &Rosàs.
Po ponad dwudziestu latach Tom Felton przeszedł więc bardzo długą drogę: od różdżki z głogu do kierownicy CUPRY.
Planowane przejęcie Warner Bros. Discovery przez Paramount Skydance to temat, który z oczywistych względów ma ogromne znaczenie również dla przyszłości Harry'ego Pottera. Wraz z Warnerem pod skrzydła nowego właściciela trafiłaby przecież jedna z największych marek należących do studia, rozwijana obecnie między innymi poprzez powstający serial HBO.
8 maja głos w tej sprawie zabrał Neil Blair, wieloletni agent J.K. Rowling i założyciel reprezentującej ją agencji The Blair Partnership. W oświadczeniu przekazanym magazynowi Variety wyraził poparcie dla planowanego połączenia i odniósł się bezpośrednio do przyszłości Harry'ego Pottera pod skrzydłami Paramount Skydance.
Cieszymy się z perspektywy proponowanej współpracy z Paramount Skydance i jesteśmy przekonani, że po sfinalizowaniu transakcji z Warner Bros. Discovery połączona firma będzie pielęgnować dziedzictwo historii o Harrym Potterze autorstwa J.K. Rowling, jednocześnie patrząc w przyszłość.
W czasie znaczących zmian zachodzących w całej branży rozrywkowej wierzymy, że długoterminowa wizja Paramount Skydance oraz jego zaangażowanie w tworzenie wyjątkowych opowieści stawiają firmę w bardzo dobrej pozycji, by przez kolejne lata przybliżać te historie odbiorcom na całym świecie.
To istotna deklaracja, ponieważ nie pochodzi od przypadkowego obserwatora branży. Neil Blair od wielu lat reprezentuje J.K. Rowling, a jego agencja odgrywa ważną rolę w zarządzaniu jej twórczością i prawami. Można więc potraktować tę wypowiedź jako bardzo wyraźny sygnał, że otoczenie pisarki pozytywnie zapatruje się na perspektywę dalszego rozwijania Harry'ego Pottera przez Paramount Skydance.
Od czasu majowej wypowiedzi Blaira sytuacja wokół samego przejęcia zdążyła się jednak mocno skomplikować.
Amerykański Departament Sprawiedliwości zakończył w czerwcu swoje trwające osiem miesięcy postępowanie i uznał, że transakcja nie powinna zaszkodzić konkurencji. Zielone światło przyszło również z kolejnych państw. 14 sierpnia Paramount poinformował, że uzyskał wszystkie wymagane na podstawie umowy zgody regulacyjne, obejmujące 68 krajów, w tym Stany Zjednoczone, Wielką Brytanię i państwa Unii Europejskiej.
Kiedy wydawało się więc, że droga do połączenia jest już właściwie otwarta, pojawiła się przeszkoda na rodzimym rynku. 13 lipca koalicja 12 prokuratorów generalnych amerykańskich stanów pozwała Paramount i Warner Bros. Discovery, argumentując, że połączenie dwóch gigantów ograniczyłoby konkurencję w branży filmowej i telewizyjnej. Według pozwu mogłoby to prowadzić między innymi do wyższych cen dla konsumentów, mniejszej liczby produkcji oraz pogorszenia sytuacji pracowników branży.
Kilka dni później federalny sąd w Kalifornii tymczasowo wstrzymał przejęcie, a 24 lipca nastąpił jeszcze poważniejszy zwrot. Paramount i Warner zawarły z prokuratorami generalnymi porozumienie, zgodnie z którym nie sfinalizują fuzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd lub do 1 czerwca 2027 roku, w zależności od tego, co wydarzy się wcześniej. Proces dotyczący zarzutów antymonopolowych zaplanowano obecnie na marzec 2027 roku.
Paramount bynajmniej nie zamierza jednak odpuścić. Firma uważa pozew za bezpodstawny i podkreśla, że transakcja została już przeanalizowana przez organy regulacyjne na całym świecie. Spór zaczyna mieć również bardzo konkretny wymiar finansowy: jeżeli przejęcie nie zostanie zamknięte do końca września, Paramount będzie musiał płacić akcjonariuszom Warner Bros. Discovery około 7 milionów dolarów za każdy kolejny dzień opóźnienia. 17 sierpnia firma zwróciła się nawet do sądu z żądaniem, aby stany kwestionujące transakcję zostały zobowiązane do zabezpieczenia aż 1,88 miliarda dolarów na pokrycie potencjalnych strat wynikających z przeciągającego się procesu.
Na ten moment mamy więc dość osobliwą sytuację: Paramount uzyskał już wymagane zgody regulacyjne na przejęcie Warner Bros. Discovery, ale nadal nie może go sfinalizować ze względu na trwającą batalię sądową w Stanach Zjednoczonych.
Dla nas najciekawsze pozostaje oczywiście to, co ewentualne połączenie oznaczałoby dla Harry'ego Pottera. Majowa wypowiedź Neila Blaira pokazuje, że otoczenie J.K. Rowling nie tylko nie sprzeciwia się przejęciu, ale otwarcie wyraża nadzieję na dalszą współpracę z Paramount Skydance. Na odpowiedź na pytanie, czy rzeczywiście do niej dojdzie, możemy jednak poczekać znacznie dłużej, niż wydawało się jeszcze kilka miesięcy temu.
Tegoroczne BAFTA Television Awards, które odbyły się 10 maja w Royal Festival Hall w Londynie, niespodziewanie przyniosły nam całkiem sporą dawkę Harry'ego Pottera. Na czerwonym dywanie i scenie pojawili się przedstawiciele zarówno filmowej, jak i serialowej obsady: Jason Isaacs, Lox Pratt, Paapa Essiedu, Nick Frost oraz Katherine Parkinson. Lox, Paapa i Nick znaleźli się w oficjalnym gronie osób wręczających nagrody, natomiast Katherine przybyła jako jedna z nominowanych.
Najbardziej symboliczne spotkanie wieczoru należało jednak do Jasona Isaacsa i Loxa Pratta, filmowego Lucjusza Malfoya oraz serialowego Draco. Panowie spotkali się na czerwonym dywanie, przytulili się i zapozowali razem do zdjęć. Mamy więc pierwszą fotografię przedstawiającą przedstawicieli dwóch różnych pokoleń ekranowej rodziny Malfoyów.
Kolejny sympatyczny gest łączący filmową i serialową obsadę Harry'ego Pottera! Harry Melling, którego przez lata oglądaliśmy w roli Dudleya Dursleya, zdradził, że postanowił odezwać się do Amosa Kitsona, jego młodego następcy w powstającym serialu HBO.
Podczas wywiadu przeprowadzonego przez Cannes Zone Melling został zapytany, czy miałby jakąś wiadomość dla nowego Dudleya. Okazało się, że nie musi jej wymyślać, ponieważ wcześniej napisał już do Amosa krótką kartkę.
Napisałem mu po prostu krótką kartkę, życząc mu, żeby dobrze się bawił i czerpał z tego wszystkiego radość. W tym wieku tak naprawdę jeszcze nie wiesz, co będziesz robić w przyszłości. Wspaniale więc, że to wszystko dzieje się ponownie i że dostał możliwość zagrania tak fajnej postaci jak nasz stary, dobry Dudley.
Chociaż do pojawienia się Alastora Moody'ego w serialowym Harrym Potterze jeszcze daleka droga, Brendan Gleeson już teraz został zapytany, co chciałby przekazać aktorowi, który w przyszłości przejmie po nim tę rolę. 13 maja Gleeson uczestniczył w nowojorskiej premierze serialu Spider-Noir, w którym wciela się w Silvermane'a. W rozmowie z magazynem People powrócił jednak na chwilę do swojej potterowej przeszłości. Kiedy zapytano go, czy ma jakąś radę dla przyszłego odtwórcy roli Szalonookiego, odpowiedział bez zastanowienia:
Absolutnie żadnej. Baw się dobrze i zrób to po swojemu.
W krótkim materiale opublikowanym przez ScreenTime Gleeson rozwinął jednak swoją odpowiedź i zamiast mówić młodszym kolegom, jak powinni podejść do swoich bohaterów, zachęcił ich przede wszystkim do tego, żeby dali się ponieść światu, w którym przyszło im pracować:
Nie [mam żadnej rady]. Bawcie się świetnie. Kierujcie się swoimi najgorszymi instynktami i bawcie się świetnie. To jest magia. Wiesz, cały fenomen Harry'ego Pottera opiera się na zawieszeniu niewiary i zaakceptowaniu magii. Wszyscy z własnej woli zanurzają się w ten świat i właśnie dzięki temu można tworzyć magię, odmawiając podawania jej w wątpliwość.
Zdarzało mi się iść w nocy do łazienki, wracać do łóżka i nagle łapać się na myśli: "Ty, kurwa, jesteś Hagridem!". Czułem się, jakbym wygrał na loterii.
Chociaż, ściśle mówiąc, przez ostatnie dwa tysiące razy pisałem »Hadrig«. Mam dysleksję. Nie zauważyłem, że przestałem pisać "Hagrid".
Próbowałem zaczerpnąć z tego, co zrobił Robbie, i oddać temu należny szacunek... ale jednocześnie ja mam tutaj osiem godzin w każdym sezonie, podczas gdy Robbie miał dwie i pół - musi więc być w nim trochę więcej. A więc: pochodzi z Bristolu, jest miły, trochę cichy.
Od tamtego momentu nigdy nie dorósł.
Ogromnego, gwałtownego, ale dziecięcego.
Niektórym się to nie spodoba. Powiedzą: "To nie jest mój Hagrid«. I to jest w porządku".
Nie mam kontroli nad tym wszystkim. Wiem tylko, co sam czuję, i tak naprawdę nie muszę się przed nikim z tego tłumaczyć. Nigdy nie będzie tak, że wszyscy będą przez cały czas zadowoleni. I wydaje mi się, że przez ostatnie siedem lat nauczyłem się jednego: nawet nie próbuj. Pozostań wierny samemu sobie, tylko tyle możesz zrobić. Ona ma prawo do swojej opinii, a ja mam prawo do swojej - po prostu w żaden sposób się one ze sobą nie pokrywają.
Przez następne osiem lat mam każde lato wolne, więc zdecydowanie znajdę dziesięć tygodni.
Catherine Shoard: Jakie były najlepsze i najgorsze momenty podczas kręcenia filmów o Harrym Potterze?
Mark Williams: Najgorsze było przebywanie z dala od domu i długie godziny pracy. Najlepsza była sama praca i rozmowy z innymi aktorami. Wspominam to z ogromnym sentymentem. Pamiętam, jak powiedziałem Alanowi Rickmanowi, że rzeczownikiem zbiorowym określającym grupę aktorów powinna być "anegdota". Michael Gambon był królem opowieści. Zaczynał opowiadać dowcip i nigdy nie wiedziałeś, dokąd właściwie zmierza. Ale dopracowywał je, były bardzo starannie skonstruowane. Niektóre ze swoich najlepszych występów dawał za kulisami. Richard Griffiths również był świetnym gawędziarzem. Jego historie były genialne i absolutnie nie nadawały się do publikacji. Maggie [Smith] lubiła być Maggie. Pamiętam, że na jednej z premier miałem na sobie marynarkę uszytą dla mnie przez znajomego i zobaczyłem, jak spogląda na mnie z drugiego końca sali. Po chwili podeszła i rzuciła: "Dopiero co wróciłeś z Henley?". Była z siebie bardzo zadowolona. Z Robbiem Coltrane'em lubiłem przeglądać Plant Trader, magazyn z ogłoszeniami dotyczącymi sprzedaży wielkich maszyn: dźwigów, traktorów, sprzętu do robót ziemnych. Nigdy niczego nie kupiliśmy, ale niewiele brakowało.
Catherine: Jakie było najdziwniejsze miejsce, w którym ktoś rozpoznał cię dzięki Harry'emu Potterowi?
Mark: Odwrócę to pytanie i opowiem o najdziwniejszej osobie, którą ja rozpoznałem podczas kręcenia filmów. Kręciliśmy scenę w Ministerstwie Magii, na ogromnym planie, z wielką liczbą statystów. Przeszedł obok mnie jakiś facet, a ja pomyślałem: "Przecież to mój księgowy". Kiedy skończyliśmy kręcić, podszedłem do niego i zapytałem: "Harry? Co ty tutaj robisz?". Odpowiedział: "Jest nas cała grupa. Po prostu dla zabawy przychodzimy sobie popracować jako statyści. Tamten facet jest sędzią Sądu Najwyższego, a jeszcze inny specjalizuje się w prawie umów". Powiedziałem asystentom reżysera: nigdy nie lekceważcie statystów.
Catherine: Czy utrzymujesz kontakt z aktorami, którzy grali twoje dzieci w filmach o Harrym Potterze? Zdarzają się jakieś rodzinne spotkania Weasleyów?
Mark: Nie urządzamy właściwie żadnych spotkań, ale można powiedzieć, że pozostajemy w kontakcie. Pracowałem z bliźniakami przy jednym z ich programów dokumentalnych. Pojechaliśmy do Singapuru, było bardzo miło. Ale częściej utrzymuję kontakt z ciemną stroną: Śmierciożercami, takimi jak Nick Moran i Jason Isaacs.
Catherine: Jaki jest najlepszy nowy element Warner Bros. Studio Tour poświęconego Harry'emu Potterowi?
Mark: Łapa Puszka. Po prostu podoba mi się pomysł gigantycznej, animatronicznej łapy. Kojarzy mi się z Rayem Harryhausenem. Takie rzeczy można zobaczyć tylko w filmach.
29 czerwca w podcaście SmartLess ukazał się odcinek, którego gościem była Emma Thompson. Aktorka rozmawiała z Jasonem Batemanem, Seanem Hayesem i Willem Arnettem o swojej wieloletniej karierze, a wśród wielu poruszonych tematów znalazł się również Harry Potter. Do filmowej przeszłości Thompson powrócił przede wszystkim Sean Hayes, który otwarcie przyznał, że jest ogromnym fanem serii i zainteresowała go stworzona przez nią niezwykle charakterystyczna kreacja profesor Sybilli Trelawney.
Rozmowa zeszła więc na sposób, w jaki Thompson podeszła do tej postaci, jej książkowy pierwowzór oraz decyzje aktorskie stojące za przerysowaną, neurotyczną nauczycielką wróżbiarstwa. Przy okazji aktorka zdradziła też zaskakujący szczegół dotyczący swojego rzeczywistego udziału w całej serii – według jej własnych szacunków przez wszystkie lata spędziła na planie filmów o Harrym Potterze łącznie zaledwie około 30 dni. To właśnie ogromna dysproporcja między stosunkowo niewielkim czasem, jaki zajęła jej ta rola, a potężnym znaczeniem Harry'ego Pottera dla widzów stała się jednym z ciekawszych wątków tej części rozmowy.
1 czerwca w newsletterze The Envelope dziennika Los Angeles Times ukazał się kolejny fragment rozmowy Glenna Whippa z Garym Oldmanem. Aktor, który w filmach o Harrym Potterze wcielał się w Syriusza Blacka, został tym razem zapytany o powstającą adaptację HBO. Oldman widział już opublikowaną zapowiedź serialu i bardzo pozytywnie odniósł się przede wszystkim do możliwości znacznie wierniejszego przeniesienia książek na ekran.
Widziałem jego zwiastun i uważam, że to świetny pomysł. Ekranizują całą książkę, co bardzo mi się podoba, ponieważ było w niej mnóstwo wspaniałych rzeczy, całej tej tkanki opowieści i szczegółów dotyczących postaci, które musieliśmy pominąć, żeby opowiedzieć tę historię w ciągu dwóch godzin.
Nie wydaje mi się, żeby chcieli, aby ktokolwiek z nas, z filmów, zanieczyszczał ten projekt albo zacierał jego odrębność. Poza tym jestem za stary.
13 maja w Infosys Theater w Madison Square Garden w Nowym Jorku odbyło się Warner Bros. Discovery Upfront 2026, czyli coroczna prezentacja skierowana przede wszystkim do reklamodawców, podczas której firma przedstawia swoją ofertę, największe marki i produkcje mające przyciągać widzów w kolejnych miesiącach. W tegorocznej prezentacji znalazło się oczywiście miejsce również dla HBO Max, a wraz z nim dla serialowego Harry'ego Pottera.
Już przed rozpoczęciem wydarzenia można było dostrzec, że Harry Potter będzie jednym z tytułów wykorzystywanych do promowania oferty HBO Max. Logo serialu pojawiło się w oprawie przygotowanej na Upfront, a podczas samej prezentacji produkcja była kilkukrotnie przywoływana jako jedna z nadchodzących dużych premier platformy.
Nie oznaczało to jednak kolejnej wielkiej porcji informacji o serialu. Nie pokazano nowego zwiastuna, nie ogłoszono kolejnych członków obsady ani nie ujawniono żadnych nowych szczegółów dotyczących fabuły czy produkcji. W oficjalnym podsumowaniu WBD poświęconym wydarzeniu również nie znalazło się żadne nowe ogłoszenie dotyczące Harry'ego Pottera. Firma skupiła się przede wszystkim na swojej pozycji na rynku reklamowym, możliwościach poszczególnych marek i nowych rozwiązaniach dla reklamodawców.
Podczas części poświęconej HBO Max odwoływano się natomiast do ogromnego zainteresowania, jakie serial wzbudza już wśród fanów. Harry Potter został wykorzystany przede wszystkim jako przykład produkcji posiadającej ogromną, zaangażowaną społeczność i potencjał do przyciągania widzów na całym świecie. Dobrze wpisywało się to w główny przekaz całego Upfrontu. WBD zachęcało reklamodawców do korzystania z siły swoich największych marek i istniejących wokół nich globalnych fandomów.
W pewnym sensie brak większego ogłoszenia nie powinien zresztą szczególnie dziwić. Upfront nie był wydarzeniem przygotowanym dla fanów ani konferencją dotyczącą przyszłych produkcji, lecz przede wszystkim biznesową prezentacją dla branży reklamowej. Warner miał też wówczas za sobą marcową kampanię serialu, podczas której oficjalnie zaprezentowano pierwszy sezon jako Harry Potter i Kamień Filozoficzny, pokazano materiały promocyjne i zapowiedziano premierę na Boże Narodzenie 2026 roku.
13 maja na łamach Radio Times ukazała się rozmowa z Garym Tomkinsem, który przy filmach o Harrym Potterze pracował najpierw jako asystent dyrektora artystycznego, a następnie dyrektor artystyczny. Zapytany o podobieństwa pomiędzy nową produkcją HBO a filmami, Tomkins przyznał, że sam nadal jest bardzo przywiązany do projektów stworzonych przez legendarnego scenografa Stuarta Craiga.
Oczywiście nadal jestem bardzo zakochany we wszystkich projektach, które na potrzeby filmów stworzył nasz fantastyczny scenograf Stuart Craig.
Tomkins nie uważa jednak, że czerpanie przez serial z filmowego dziedzictwa musi być czymś złym. Wręcz przeciwnie, chciałby odnaleźć w nowej produkcji część ducha tamtych projektów, pozostawiając jednocześnie obecnej ekipie przestrzeń do stworzenia własnej interpretacji:
Chciałbym wierzyć, że część tego ducha została zachowana w dekoracjach nowego serialu, choć oczywiście nowa ekipa może je unowocześnić i zinterpretować na swój sposób.
Sam jest zresztą bardzo ciekawy efektu. Dziesięć lat spędzonych przy filmowej serii sprawia, że właśnie z tamtą wersją świata czarodziejów pozostaje najmocniej związany, ale jednocześnie dostrzega jedną z największych możliwości, jakie daje format serialowy:
Moje serce zawsze będzie należało do oryginalnych filmów. To było dziesięć lat mojego życia. Jestem bardzo ciekawy, jak ten świat został zreinterpretowany z myślą o nowym pokoleniu i jak, dzięki większej liczbie godzin, które twórcy mają do dyspozycji, udało się opowiedzieć więcej z tej historii. Tak więc naprawdę nie mogę się doczekać, żeby to zobaczyć.
Tomkins dodał, że szczególnie interesuje go to, jak ten świat zostanie zreinterpretowany dla nowego pokolenia i jak twórcy wykorzystają większą liczbę godzin ekranowych, aby opowiedzieć znacznie więcej z książkowej historii.
Spora część rozmowy dotyczyła również powstawania filmowego Hogwartu, przy którym Tomkins bezpośrednio pracował. Punktem wyjścia był przygotowany przez Stuarta Craiga szkic. Tomkins wspomina:
[Craig] przygotował coś w rodzaju podstawowego szkicu. Właściwie bardzo rozbudowanego szkicu, ale podstawowego planu, na bazie którego ja i pozostali członkowie zespołu rozrysowaliśmy zamek tak, jak architekt rozrysowałby dom.
Projektanci musieli następnie połączyć wymyślony Hogwart z rzeczywistymi miejscami wykorzystywanymi podczas zdjęć:
Włączaliśmy do niego elementy prawdziwych miejsc, w których kręciliśmy zdjęcia - w Gloucester i Durham - i wszystko właściwie ułożyło się tak, jak zaplanowaliśmy.
Problem pojawił się wraz z kolejnymi filmami. Tworząc Kamień Filozoficzny, scenografowie nie mogli przecież wiedzieć, jakie nowe miejsca Rowling wprowadzi w następnych tomach i które z nich będą później potrzebne filmowcom. Dlatego filmowy Hogwart nie ma jednego, niezmiennego projektu. Zamek był modyfikowany wraz z rozwojem serii, gdy scenariusze wymagały dodawania kolejnych przestrzeni. Tomkins żartuje, że był to pod tym względem wyjątkowy projekt w jego karierze:
To jeden z niewielu projektów filmowych w całej mojej karierze, przy których ciągłość właściwie nie ma znaczenia, bo zawsze można powiedzieć: "Cóż, to magia!”.
Tomkins odniósł się również do samego Warner Bros. Studio Tour London, gdzie przeprowadzono rozmowę. Jego zdaniem wystawa pozwala docenić ludzi pracujących za kulisami filmów oraz ogrom pracy, którego podczas oglądania gotowej produkcji często nawet nie zauważamy.
To idealna okazja, żeby pokazać publiczności wszystkie detale, które składają się na dekoracje, rekwizyty, kostiumy i całą resztę.
Jak zauważył, wiele z nich zwyczajnie ginie na ekranie. Dopiero oglądając oryginalne obiekty z bliska, można zobaczyć poziom szczegółowości, z jakim zostały wykonane. Tomkins określił go jako „niewiarygodny”.
Wygląda na to, że nie wszystkie magiczne przedmioty pozostają tam, gdzie powinny. 6 maja brytyjski The Sun poinformował, że na planie serialowego Harry'ego Pottera w Leavesden miała zniknąć seria rekwizytów, co podobno zmusiło ekipę do wprowadzenia dodatkowych zabezpieczeń. Doniesienia zostały następnie podchwycone między innymi przez Daily Mail.
Według informacji The Sun problem nie miał ograniczać się do szczególnie kuszących pamiątek w rodzaju różdżek czy mioteł. Z planu miały znikać również dynie, książki z zaklęciami oraz sztuczne jedzenie. Część braków zauważono podobno po realizacji scen związanych z halloweenową ucztą w Wielkiej Sali.
Sytuacja miała stać się na tyle poważna, że w pomieszczeniach przeznaczonych dla obsady i ekipy pojawiły się specjalne ostrzeżenia. Na jednym z uwiecznionych na zdjęciu plakatów znalazła się informacja:
Rekwizyty wykorzystywane przy tej produkcji zostały wyposażone w mikrochipy.
Dalej wyjaśniono, że ze względów bezpieczeństwa i konieczności prowadzenia ewidencji rekwizyty są codziennie monitorowane, a ich przemieszczanie rejestrowane. Osoby potrzebujące wynieść jakiś przedmiot poza plan lub zabrać go z przypisanego mu miejsca mają wcześniej uzyskać zgodę działu rekwizytów. Zagubione lub znajdujące się w niewłaściwym miejscu przedmioty należy natomiast zgłaszać odpowiednim pracownikom.
Według anonimowego informatora gazety nie wiadomo, kto odpowiada za znikające rzeczy. Źródło zaznaczyło, że łatwo byłoby skierować podejrzenia na licznych statystów pracujących przy produkcji, ale nie ma podstaw, aby wskazać konkretną grupę. Kierownictwo miało również zapowiedzieć obserwowanie serwisów aukcyjnych, takich jak eBay, na wypadek gdyby któryś z rekwizytów został wystawiony na sprzedaż. Osobie przyłapanej na kradzieży miały grozić konsekwencje służbowe, łącznie z usunięciem z produkcji.
Przy okazji informator zdradził coś znacznie przyjemniejszego na temat samego serialu. Szczególne wrażenie ma robić nowa Wielka Sala:
Dekoracje w nowym serialu są niesamowite, a szczególnie Wielka Sala robi hipnotyzujące wrażenie. Widzowie mają na co czekać. Jest tam mnóstwo rekwizytów, dzięki którym wszystko wygląda tak dobrze.
I właśnie o tę historię Chris Evans zapytał kilka dni później Paapę Essiedu podczas wywiadu dla Virgin Radio UK. W tej sprawie warto jednak zaznaczyć, że informacje o kradzieżach i mikrochipowaniu rekwizytów pochodzą z anonimowego źródła The Sun. Gazeta zwróciła się do Warner Bros. z prośbą o komentarz, ale w opublikowanym materiale nie znalazła się odpowiedź studia. Zdjęcie, które widzicie powyżej, zostało uznane przez fanów za wygenerowane przez sztuczną inteligencję.
Po wielu miesiącach pracy nad pierwszym sezonem Harry'ego Pottera trzeba było to odpowiednio uczcić! Według informacji opublikowanych przez The Sun ekipa serialu zorganizowała 16 maja wielką imprezę na zakończenie zdjęć w Thorpe Park w Surrey, jednym z największych parków rozrywki w Wielkiej Brytanii.
I nie chodziło o zwykły wspólny wypad na rollercoastery. Na potrzeby wydarzenia Thorpe Park został wynajęty na wyłączność, dzięki czemu zaproszeni aktorzy i członkowie ekipy mogli korzystać z parku bez zwykłych tłumów odwiedzających. Według źródła gazety organizacja całej imprezy miała kosztować około 200 tysięcy funtów. Lista gości miała być pilnie strzeżona. Zaproszenie otrzymały podobno osoby, które przepracowały przy produkcji ponad 100 dni, a organizatorzy zapewnili im również jedzenie, napoje oraz transport. Uczestników poproszono przy tym, aby nie publikowali zdjęć z imprezy w mediach społecznościowych.
Brzmi jak wymarzona impreza na zakończenie zdjęć do Harry'ego Pottera. Był tylko jeden, malutki problem. Dzieci były za małe. Według informatora The Sun dopiero na miejscu okazało się, że część młodych aktorów nie spełnia wymagań dotyczących minimalnego wzrostu obowiązujących na największych rollercoasterach i innych ekstremalnych atrakcjach Thorpe Park. W efekcie gwiazdy serialu, dla których wycieczka do zamkniętego specjalnie dla nich parku rozrywki mogła być największą atrakcją całej imprezy, z części urządzeń zwyczajnie nie mogły skorzystać. The Sun pisał, że problem dotyczył także części głównej młodej obsady. Tymczasem dorośli aktorzy i członkowie ekipy mogli korzystać z największych atrakcji właściwie bez kolejek.
Sama impreza jest dla nas jednak interesująca z jeszcze jednego powodu. Stanowiła jeden z pierwszych wyraźnych sygnałów, że zasadnicze zdjęcia do pierwszego sezonu dobiegły końca. Już na początku maja ekipa realizowała w Londynie sceny wyglądające na powrót uczniów z Hogwartu pod koniec roku szkolnego, a 16 maja odbyło się wrap party.
Oczywiście samo zorganizowanie takiej imprezy nie musi oznaczać, że absolutnie każdy ostatni dokręcany materiał został już zrealizowany. Wrap party potrafią odbywać się, gdy pozostają jeszcze pojedyncze zdjęcia. Możemy jednak spokojnie potraktować połowę maja jako moment, w którym wielomiesięczna główna produkcja Harry'ego Pottera i Kamienia Filozoficznego była już na finiszu.
Pierwszy sezon serialowego Harry'ego Pottera zdążył zakończyć zdjęcia, kiedy w obsadzie pojawiła się pierwsza istotna zmiana. 18 maja Deadline poinformowało, że Gracie Cochrane, wcielająca się w Ginny Weasley, nie powróci w drugim sezonie produkcji HBO. Rola zostanie ponownie obsadzona. Informację potwierdziło następnie Variety. Gracie i jej rodzina przekazali w tej sprawie oficjalne oświadczenie:
Ze względu na nieprzewidziane okoliczności Gracie podjęła trudną decyzję o odejściu z roli Ginny Weasley w serialu HBO Harry Potter po pierwszym sezonie. Jej czas spędzony jako część świata Harry'ego Pottera był naprawdę wspaniały i jest ogromnie wdzięczna Lucy Bevan oraz całej ekipie produkcyjnej za stworzenie tak niezapomnianego doświadczenia. Gracie z wielką ekscytacją patrzy na możliwości, jakie przyniesie jej przyszłość.
Do decyzji odniosło się również HBO, które potwierdziło odejście młodej aktorki:
Wspieramy decyzję Gracie Cochrane i jej rodziny o tym, by nie powracała w kolejnym sezonie serialu HBO Harry Potter, i jesteśmy wdzięczni za jej pracę przy pierwszym sezonie. Życzymy Gracie i jej rodzinie wszystkiego najlepszego.
Nie ujawniono, czym dokładnie są wspomniane "nieprzewidziane okoliczności", dlatego na ten moment jest to jedyne oficjalne wyjaśnienie jej odejścia. Cochrane nadal zobaczymy oczywiście w pierwszym sezonie, czyli Harrym Potterze i Kamieniu Filozoficznym. Ginny odgrywa w tej części jeszcze niewielką rolę, bo jest za młoda, aby rozpocząć naukę w Hogwarcie i pojawia się przede wszystkim przy okazji wyjazdu Rona do szkoły.
Sytuacja zmieni się diametralnie w drugim sezonie. Komnata Tajemnic stawia Ginny w samym centrum wydarzeń: dziewczynka rozpoczyna naukę w Hogwarcie, trafia pod wpływ dziennika Toma Riddle'a i zostaje uwikłana w tajemnicę ponownego otwarcia Komnaty. Nowa aktorka przejmie więc postać dokładnie w momencie, kiedy Ginny z bohaterki epizodycznej staje się jedną z kluczowych postaci historii.
Od czasu majowego ogłoszenia sytuacja zdążyła się jednak rozwinąć. HBO rozpoczęło otwarty casting do roli Ginny Weasley w drugim sezonie, skierowany do dziewczynek w wieku 10–12 lat mieszkających w Wielkiej Brytanii. Kandydatki miały przesłać dwa krótkie nagrania - materiał aktorski oraz film, w którym przedstawiały się i opowiadały trochę o sobie. Co ciekawe, w przypadku pierwszego nagrania wyraźnie zaznaczono, aby nie wykorzystywać żadnego tekstu z Harry'ego Pottera. Zgłoszenia przyjmowano do 17 lipca do godz. 18:30 czasu brytyjskiego, więc otwarty etap castingu jest już zakończony. Na razie HBO nie ujawniło jednak nazwiska aktorki, która zastąpi Gracie w drugim sezonie.
Zmiana następuje więc chyba w najmniej problematycznym momencie, w jakim mogła się wydarzyć. Trochę szkoda, bo zdążyłam przyzwyczaić się do Gracie. Pozostaje życzyć jej wszystkiego dobrego na dalszej drodze, a nam czekać na drugą serialową Ginny Weasley, której poszukiwania najprawdopodobniej już się zakończyły.
W dniach 19-21 maja w Las Vegas odbyło się Licensing Expo 2026, jedno z największych wydarzeń branży licencyjnej na świecie. Nie zabrakło na nim Warner Bros. Discovery, a tym samym również nadchodzącego serialu Harry Potter. Tym razem zamiast kolejnych zapowiedzi dostaliśmy coś szczególnie ciekawego dla osób lubiących zaglądać za kulisy produkcji - oryginalne kostiumy przygotowane na potrzeby serialu.
Na ekspozycji można było z bliska przyjrzeć się między innymi gryfońskim i ślizgońskim strojom do quidditcha oraz różnym elementom szkolnych mundurków Gryffindoru. Te konkretne należa do Olivera Wooda i Marcusa Flinta. Jeszcze ciekawsze okazały się jednak ustawione przy nich tablice, na których ekipa odpowiedzialna za kostiumy dokładnie wyjaśniła, z czego wykonano poszczególne ubrania, skąd czerpano inspiracje i jakie znaczenie mają niektóre elementy ich projektu.
Zacznijmy od zwykłych mundurków Hogwartu. Jednym z ich najbardziej charakterystycznych elementów jest krata łącząca barwy Gryffindoru, Slytherinu, Ravenclawu i Hufflepuffu. Nie wykorzystano przy tym istniejącego wzoru. Ekipa współpracowała ze szkocką firmą Lochcarron of Scotland, aby stworzyć własny tartan specjalnie na potrzeby serialu, który następnie jest lokalnie tkany w Szkocji.
Projektanci chcieli również, aby nowe wersje kolorów domów sprawiały wrażenie zakorzenionych w naturze. Właśnie dlatego przez wszystkie mundurki przewija się charakterystyczny bakłażanowy odcień, któremu towarzyszą właściwe barwy poszczególnych domów. Znajdziemy je między innymi na krawatach, dzianinach oraz dziewczęcych podkolanówkach.
Dowiedzieliśmy się również, co właściwie przedstawia nowy emblemat Hogwartu. Jego centralnym elementem jest podświetlona litera "H", od której rozchodzą się przypominające korzenie i gałęzie ornamenty. Według projektantów jest to metafora potencjału rozwoju i pomyślności, jaki daje uczniom edukacja w Hogwarcie. Sporo uwagi poświęcono także samym materiałom. Szkolne szaty otrzymały raglanowe rękawy i kaptury, wykonano je z moheru i wełny oraz podszyto bawełną. Koszule powstały z organicznej bawełny i posiadają guziki z muszli.
Dzianiny produkuje natomiast Johnstons of Elgin w Szkocji. To właśnie dla nich przygotowano specjalny bakłażanowy odcień wykorzystywany w serialu, a ubrania wykończono guzikami z corozo. Ekipa podkreśla przy tym, że podczas projektowania mundurków starała się korzystać z możliwie zrównoważonych źródeł i sposobów produkcji, jednocześnie wspierając lokalny brytyjski przemysł.
Jeszcze ciekawiej robi się jednak przy strojach do quidditcha, ponieważ tutaj tablica zdradziła nam nie tylko informacje dotyczące kostiumów, ale również mały szczegół na temat tego, jak w serialu przedstawiony zostanie sam sport. Projektując stroje zawodników, ekipa połączyła trzy dość nieoczywiste źródła inspiracji: smukłe stroje szermiercze, ergonomiczne kroje brytyjskiej odzieży motocrossowej oraz szkolne dresy z początku lat 90.
Motocross okazał się szczególnie istotny ze względu na sposób, w jaki zawodnicy będą korzystać z mioteł. Jak wyjaśniono:
W naszej wersji quidditcha zawodnicy leżą poziomo wzdłuż mioteł, z nogami zgiętymi do tyłu i splecionymi wokół nich. Brytyjska odzież motocrossowa podsunęła nam rozwiązania dotyczące konstrukcji tej części spodni. Należało stworzyć odpowiednio dużo miejsca na zgięte kolana oraz połączyć materiały o różnej wytrzymałości i właściwościach, aby zapewnić pełną swobodę ruchów.
A więc serialowy quidditch będzie pod tym względem wyglądał inaczej niż filmowy. Zamiast zwyczajnie siedzieć okrakiem na miotle, zawodnicy mają przyjmować znacznie bardziej poziomą, aerodynamiczną pozycję. I właśnie pod kątem lotu skonstruowano także resztę stroju. Kurtki są odpowiednio dopasowane, aby pozwalać na aerodynamiczne poruszanie się w powietrzu, ale jednocześnie posiadają lekkie wzmocnienie na klatce piersiowej. Regulowane zapięcia przy nadgarstkach i kostkach mają chronić przed deszczem i wiatrem, a zarówno spodnie, jak i kurtki wykonano przede wszystkim z woskowanej bawełny. Pod kurtkami zawodnicy noszą właściwe koszulki quidditchowe, ozdobione naszywanym wzorem przypominającym rozchodzące się promienie słońca w kolorach danego domu.
Pomyślano nawet o butach. Wyprodukowała je w Wielkiej Brytanii firma Gamba Theatrical Footwear, wykorzystując połączenie skóry i płótna barwionego zgodnie z kolorami domów. Na wysokości kostki umieszczono natomiast niewielki motyw przedstawiający promienie słońca przebijające się przez chmury.
Wszystko to pokazuje, że ekipa kostiumowa nie ograniczyła się do pytania: „Jak powinny wyglądać ubrania uczniów Hogwartu?”. Mundurki otrzymały własne materiały, specjalnie przygotowany tartan, symbolikę i konkretną paletę barw, natomiast przy quidditchu zastanawiano się nawet nad tym, jak zachowuje się ciało zawodnika na miotle, gdzie potrzebuje swobody ruchów, jak ochronić go przed warunkami atmosferycznymi i jak strój powinien układać się podczas szybkiego lotu.
I właśnie takie drobiazgi najbardziej lubię poznawać przed premierą. Możemy dyskutować, czy podobają nam się nowe mundurki, ich kolory albo quidditchowe kurtki, ale trudno odmówić twórcom tego, że stoi za nimi naprawdę sporo przemyślanej pracy. Licensing Expo miało pokazać kilka serialowych kostiumów, a dostaliśmy przy okazji wykład z hogwarckiego krawiectwa, szkockiego włókiennictwa i ergonomii latania na miotle.
Do tej pory dzięki zdjęciom z planu mogliśmy podglądać dekoracje, rekwizyty i kostiumy powstającego serialu Harry Potter. Tym razem jednak potencjalny element garderoby z produkcji wypłynął w znacznie bardziej nieoczekiwany sposób, a mianowicie za sprawą zwyczajnej transakcji na Vinted.
16 czerwca na TikToku użytkowniczka @lofttwentytwo, zajmująca się sprzedażą ubrań vintage, podzieliła się nietypową historią. Wystawiła na sprzedaż zieloną bluzę w rozmiarze M z fioletowo-wzorzystymi wstawkami na rękawach. Ubranie znalazło kupca i właściwie nie byłoby w tym nic szczególnego, gdyby nie dane, które sprzedająca zobaczyła podczas przygotowywania przesyłki. Na etykiecie jako miejsce docelowe widniało Warner Bros. Studios w Watford, a przy odbiorcy pojawiła się nazwa: "Dark Train Co". Tak tylko przypomnę, że Dark Train to kryptonim produkcyjny serialowego Harry'ego Pottera.
Sama sprzedająca chyba równie szybko połączyła kropki. Filmik opublikowała z podpisem:
POV: dorastałaś, oglądając Harry'ego Pottera, sprzedajesz vintage'owy sweter… a adres dostawy wygląda tak, jakby mógł prowadzić na plan nowego Harry'ego Pottera. Oglądałam te filmy niemal każdego wieczoru, więc moje małe serce sprzedawczyni vintage naprawdę oszalało. I tak, byłam już w piżamie i szykowałam się do spania, ale NIE MOGŁAM nie nagrać tego przed zapakowaniem przesyłki.
Najciekawszy jest również moment, w którym doszło do zakupu. Zdjęcia do pierwszego sezonu były już zakończone, natomiast ekipa przygotowywała się do realizacji drugiego sezonu, czyli Harry'ego Pottera i Komnaty Tajemnic. Jest więc całkiem możliwe, że ubranie zostało kupione właśnie przez osoby pracujące nad garderobą kolejnej części.
Trzeba jednak wyraźnie zaznaczyć, że nie wiemy, do czego dokładnie bluza zostanie wykorzystana. Sam adres przesyłki mocno wskazuje na związek z produkcją, ale nie mówi nam, czy zobaczymy ten konkretny egzemplarz przed kamerą. Mógł zostać kupiony jako potencjalny kostium, ubranie dla statysty, materiał referencyjny albo wzór dla kostiumografów. Nie wiemy również, dla jakiej postaci miałby być przeznaczony. Wiemy za to, że ekipa serialu bardzo świadomie korzysta z estetyki początku lat 90., więc przeczesywanie rynku vintage w poszukiwaniu odpowiednich ubrań zdecydowanie pasowałoby do tego, co dotychczas widzieliśmy w produkcji.
***
Kiedy rozplanowaliśmy nakładające się na siebie harmonogramy produkcji, tak, aby zakończyć pierwszy sezon przed Bożym Narodzeniem i jesienią wrócić na plan drugiego, stało się jasne, że dołączenie drugiego showrunnera będzie kluczowe, jeśli chcemy utrzymać dotychczasowe tempo.
Uwielbiam pracować z Jonem od pierwszego dnia, kiedy poznaliśmy się przy Sukcjesji, aż po naszą obecną współpracę przy Harrym Potterze. Nie tylko ogromnie cenię go jako scenarzystę, ale jest również znakomitym współpracownikiem i wspaniałym człowiekiem. Mamy szczęście, że jest z nami.
Jestem niesamowicie podekscytowany możliwością współpracy z Francescą jako drugi showrunner. Pisanie Kamienia Filozoficznego było dla mnie ogromną przyjemnością i chciałbym podziękować Francesce oraz HBO za zaufanie, którym mnie obdarzyli, pozwalając mi kontynuować tę niezwykłą podróż. Wygląda na to, że nigdy nie jest się zbyt starym, żeby dostać swoje zaproszenie do Hogwartu.
Pojawiły się pierwsze nieoficjalne informacje dotyczące fabuły drugiego sezonu Harry'ego Pottera. Podzielił się nimi na Reddicie użytkownik Horcruxinthepocket, który już wcześniej publikował informacje zza kulis produkcji. Oczywiście na tym etapie traktujemy je jako przecieki, a nie oficjalne zapowiedzi HBO, ale jeśli się potwierdzą, Komnata Tajemnic przyniesie nam kilka książkowych smaczków, których zabrakło w filmowej adaptacji.
Przede wszystkim twórcy mają kontynuować kierunek obrany przy pierwszym sezonie i sięgać po sceny w wersji bliższej książkowemu pierwowzorowi. Jednym z podanych przykładów jest wizyta państwa Masonów w domu Dursleyów. Horcruxinthepocket zaznaczył nawet później w komentarzach, że serialowa wersja tej sekwencji ma różnić się od tej, którą znamy z filmu.
Jeszcze ciekawiej zapowiada się wątek z Prawie Bezgłowym Nickiem. Według przecieku w serialu pojawi się pełnoprawny wątek związany z Polowaniem bez Głów. W książkowej Komnacie Tajemnic jest on powiązany z przyjęciem z okazji 500. rocznicy śmierci Nicka, na które Harry, Ron i Hermiona wybierają się w Noc Duchów. Tego fragmentu historii w filmie nie zobaczyliśmy w ogóle. Sam Horcruxinthepocket nie napisał jednak wprost, że serial odtworzy całe przyjęcie - potwierdza jedynie wątek bezgłowych łowców.
Drugi sezon ma również wcześniej rozbudować relację Malfoyów z panem Borginem, właścicielem sklepu Borgin i Burkes na ulicy Śmiertelnego Nokturnu. Co szczególnie ciekawe, według Horcruxinthepocket twórcy robią to świadomie z myślą o przygotowaniu wydarzeń z kolejnych sezonów.
***
Wraz z przygotowaniami do drugiego sezonu serialowego Harry'ego Pottera zaczęły pojawiać się pierwsze informacje dotyczące castingów do nowych ról. I mamy już nie tylko poszukiwania nowej Ginny Weasley, o których pisałam wcześniej. Na początku czerwca Deadline potwierdziło, że rozpoczęły się przesłuchania do roli Colina Creeveya, pierwszorocznego Gryfona, którego poznajemy w Komnacie Tajemnic. Według źródeł portalu casting był już wówczas w toku, a w przypadku części kandydatów miały odbywać się nawet kolejne etapy przesłuchań.
To szczególnie ciekawa wiadomość, bo Colin jest jedną z tych postaci, które w filmach zostały potraktowane dość specyficznie. W Komnacie Tajemnic zagrał go Hugh Mitchell, jednak w kolejnych ekranizacjach Colin już nie powrócił, a część funkcji jego i jego młodszego brata Dennisa przejęła stworzona na potrzeby filmów postać Nigela Wolperta. Serial ma więc okazję przywrócić Creeveyów do historii w sposób znacznie bliższy książkom. Deadline nie podało nazwisk kandydatów ani informacji o obsadzeniu roli.
Mniej więcej w tym samym okresie pojawiło się również interesujące ogłoszenie agencji Extra People dotyczące statystów. Poszukiwano chłopców w wieku 14–17 lat, dowolnego pochodzenia etnicznego, do udziału w dużej produkcji telewizyjnej realizowanej w Warner Bros. Studios Leavesden. Pierwszeństwo mieli otrzymywać kandydaci mieszkający w pobliżu studia. Najciekawszy jest podany w ogłoszeniu okres pracy: LATO 2026 - WIOSNA 2027.
I tutaj pojawia się bardzo prawdopodobne połączenie z Harrym Potterem. Studio się zgadza, terminy pasują do przygotowywanego drugiego sezonu, a zapotrzebowanie na nastoletnich statystów doskonale odpowiada produkcji, która musi zapełnić Hogwart uczniami. Samo ogłoszenie nie podaje jednak tytułu serialu, dlatego nie możemy przedstawiać tego jako oficjalnie potwierdzonego castingu do Harry'ego Pottera.
Wśród fanów pojawiły się oczywiście teorie, dlaczego poszukiwano akurat chłopców w wieku 14–17 lat. Jedna z ciekawszych dotyczy retrospekcji z czasów Toma Riddle'a i młodego Hagrida, które są istotną częścią Komnaty Tajemnic. Na tym etapie jest to jednak wyłącznie fanowska spekulacja, ogłoszenie nie zawiera żadnej informacji, która pozwalałaby połączyć statystów z konkretną sceną.
***
31 maja Wizarding World Direct poinformował o kolejnym drobnym castingu związanym z pierwszym sezonem Harry'ego Pottera. Według informacji zamieszczonych w profesjonalnym CV Zoe Colhoun, brytyjska aktorka została zaangażowana do produkcji jako Morgana Le Fay. Colhoun ma na swoim koncie niewielkie role m.in. w Bridgertonach oraz Black Mirror.
Nie oznacza to jednak, że Morgana nagle otrzyma własny wątek w Kamieniu Filozoficznym. Wszystko wskazuje na znacznie mniejszy, ale bardzo sympatyczny książkowy detal, czyli kartę z czekoladowej żaby. To właśnie Morganę dostaje Ron podczas podróży Hogwart Expressem, po czym narzeka, że ma już około sześciu jej kart.
Najprawdopodobniej Colhoun została więc sfotografowana lub nagrana specjalnie na potrzeby serialowej wersji kolekcjonerskiej karty. Jeśli rzeczywiście zobaczymy ją na ekranie, będzie to kolejny z tych malutkich elementów świata przedstawionego, które cieszą książkowych fanów.
Mamy wreszcie oficjalne potwierdzenie obsady jednej z postaci, której szczególnie brakowało w filmach! Oficjalna strona franczyzy Harry Potter poinformowała, że Peter Serafinowicz wcieli się w Irytka w pierwszym sezonie serialu HBO.
Brytyjski aktor i komik znany jest m.in. z The Peter Serafinowicz Show, Wysypu żywych trupów czy The Tick. Jego angaż oznacza przede wszystkim, że Irytek po raz pierwszy rzeczywiście pojawi się na ekranie w adaptacji historii Harry'ego Pottera.
W Kamieniu Filozoficznym poltergeist jest obecny od pierwszych dni Harry'ego w Hogwarcie – uprzykrza życie uczniom, zrzuca laski na głowę Neville'a, chowa się w zbrojach, wyśpiewuje obraźliwe piosenki i regularnie doprowadza Filcha do szału. Oficjalna strona określa go zresztą mianem jednego z najbardziej psotnych bohaterów książkowej serii.
To szczególnie ciekawa wiadomość ze względu na historię filmów. Irytek miał pierwotnie pojawić się w filmowym Kamieniu Filozoficznym i zagrał go Rik Mayall. Sceny z jego udziałem zostały jednak ostatecznie wycięte i nigdy oficjalnie ich nie udostępniono. Tym samym dopiero serial HBO da nam pierwszą ekranową wersję poltergeista, która faktycznie trafi do gotowej adaptacji.
Na koniec niestety dwie smutne wiadomości ze świata Harry'ego Pottera. W czerwcu pożegnaliśmy Michaela Byrne'a, filmowego Gellerta Grindelwalda, oraz Ebony Blake, aktorkę przez lata związaną z Harrym Potterem i Przeklętym Dzieckiem.
Michael Byrne zmarł 20 czerwca w wieku 82 lat. Potterowi fani znają go jako starszego Gellerta Grindelwalda z Harry'ego Pottera i Insygniów Śmierci: Części 1. W trwającej ponad sześć dekad karierze wystąpił również m.in. w Indianie Jonesie i ostatniej krucjacie, Walecznym sercu, Jutro nie umiera nigdy oraz Gangach Nowego Jorku. Przyczyna jego śmierci nie została podana do wiadomości publicznej.
Dzień wcześniej, 19 czerwca, zmarła Ebony Blake. Miała 43 lata. Aktorka przez około siedem lat występowała w amerykańskich produkcjach Harry'ego Pottera i Przeklętego Dziecka - najpierw w San Francisco i na Broadwayu, a następnie jako Hermiona Granger podczas pierwszej północnoamerykańskiej trasy spektaklu.
Podczas prób do trasy u Blake zdiagnozowano nowotwór. Aktorka przeszła leczenie, jednak choroba powróciła i na początku 2026 roku musiała wycofać się z przedstawienia. Spektakl zagrany 19 czerwca został poświęcony jej pamięci.



































.webp)
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)













.png)
0 komentarzy:
Prześlij komentarz